Diagnoza spektrum autyzmu

Proces diagnostyczny spektrum autyzmu przebiega inaczej w zależności od tego, czy diagnozuje się dziecko, czy też osobę dorosłą.

Diagnoza spektrum autyzmu u dzieci

Wywiad rozwojowy

Proces diagnostyczny dziecka rozpoczyna wstępna konsultacja z jego rodzicami. Podczas tej konsultacji diagnostka_a przeprowadza tzw. wywiad rozwojowy, służący zebraniu istotnych informacji na temat tego, jak przebiegał rozwój dziecka. Rodzice mogą zostać poproszeni o opowiedzenie np. jak przebiegała nauka chodzenia czy jak rozwijała się mowa. Znaczna część rozmowy dotyczy historii życia dziecka, jak również jego bieżącego funkcjonowania. W rozmowie specjalist(k)a poruszy z pewnością tematy m.in. komunikacji, relacji z innymi osobami (dorosłymi, dziećmi), zabawy, jak i wrażliwości sensorycznej. Jeśli historia jest bardzo bogata (lub spotykamy się z rozmownym rodzicem 🙂 ) może być potrzebne więcej niż jedno spotkanie w celu zebrania wszystkich informacji. Te potem będą potrzebne do przygotowania opinii psychologiczno-pedagogicznej, czyli dokumentu poświadczającego wystawioną wstępną diagnozę.

Obserwacja dziecka

Po konsultacji nadchodzi czas na spotkanie (lub spotkania) z samym dzieckiem. Jeśli dziecko jest małe lub obecne są w jego doświadczeniu silne lęki (np. separacyjne lub społeczne), to początek spotkania może przebiegać w towarzystwie rodzica. O obecności dorosłego zawsze decyduje samo dziecko (i działa to również w drugą stronę – dziecko może nie wyrazić zgody na towarzystwo rodzica w gabinecie). Podczas spotkania (lub spotkań) diagnost(k)a poznaje dziecko – sposób jego komunikacji, wchodzenia w relację, jak również jego zainteresowania, czy preferencje społeczne i sensoryczne. Jeżeli dziecko oraz jego rodzice wyrażą na to zgodę, możliwe jest następnie zaaranżowanie spotkania w diadzie (parze), bądź w grupie z innymi dziećmi. To daje dodatkową możliwość poznania dziecka, obserwacji i analizy jego zachowania. Jeżeli jest taka potrzeba (na przykład w zachowaniu dziecka widać kilka sprzecznych reakcji) oraz jeśli rodzice i dziecko wyrażą na to zgodę, możliwe jest również dodatkowe spotkanie dziecka z inną_ym specjalist(k)ą, na przykład psychologiem_żką lub pedagogiem_żką.

Testy diagnostyczne

Kolejny etap polega na zebraniu i analizie danych pochodzących ze specjalistycznych (wybranych rozważnie!) testów diagnostycznych. Czasami testy będą polegały na wykonywaniu określonych zadań przez dziecko (na przykład jeśli jest ono małe). Czasami będą to kwestionariusze wypełniane przez rodziców – decyzję o wyborze narzędzia diagnostycznego podejmuje zespół po zebraniu wstępnych danych o dziecku i rodzinie. Dodatkową i dobrowolną opcją jest udostępnienie przez rodziców nagrań/filmów dziecka z wczesnego dzieciństwa lub innych dokumentów (np. opinii, notatek z obserwacji, zaświadczeń lekarskich, itp.), które również zostaną poddane analizie. Gorąco do tego zachęcamy 🙂

Spotkanie zespołu diagnostycznego

Kolejny etap odbywa się bez udziału dziecka oraz rodziców i polega na analizie i integracji wszystkich dotychczas zebranych danych przez cały zespół diagnostyczny oraz – docelowo – podjęcia decyzji diagnostycznej. Pomocne na tym etapie może być uzyskanie informacji na temat funkcjonowania dziecka od jego nauczycielek_li / opiekunek_ów przedszkolnych lub/i innych specjalistek_ów, z którymi pracuje. Konieczna jest do tego jednak zgoda dziecka i rodziców. Warto pamiętać o tym, aby w przypadku kontaktowania się ze specjalist(k)ami zewnętrznymi pytać również o zgodę samo dziecko. Wszak to o nim będziemy przecież rozmawiać (i rekomendujemy wdrożenie takiej tradycji już u dzieci wczesnoszkolnych, a może nawet wcześniej).

Spotkanie podsumowujące

Po podjęciu decyzji diagnostycznej pozostaje spotkanie podsumowujące, w którym uczestniczą rodzina oraz jedna osoba z zespołu. Podczas tego spotkania diagnost(k)a przekazuje wszystkie istotne informacje, omawia wyniki procesu identyfikacji, jak również wskazuje możliwe działania wspierające, jakie rodzina może podjąć (w tym w Centrum Wspierania Relacji). Jest to czas, gdy rodzina może zadać nurtujące pytania – zarówno te, które są istotne dla rodziców, jak i samego dziecka. W zależności od wieku i potrzeb dziecka spotkanie może przebiegać w większej grupie (rodzice, dziecko, diagnost(k)a, osobno (spotkanie dla rodziców i drugie spotkanie dla dziecka) lub bez udziału dziecka (gdy wyniki są przekazywane później – w toku dalszych spotkań wspierających lub przez inne osoby, na przykład terapeut(k)ę prowadzących.

Diagnoza spektrum autyzmu u dzieci
Moje dziecko zostalo zdiagnozowane co moge zrobic dla siebie

Diagnoza spektrum autyzmu u dorosłych

Wywiad wstępny

Proces identyfikacji spektrum autyzmu u dorosłego rozpoczyna się od wywiadu wstępnegoz jedną osobą z zespołu diagnostycznego. W trakcie wywiadu zbierane są informacje na temat bieżącego funkcjonowania osoby badanej, jak również jej dzieciństwa. Rozmowa dotyczy przede wszystkim obszarów relacji społecznych, jak również wrażliwości sensorycznej i reakcji na różne bodźce. Diagnost(k)a obserwuje różne reakcje osoby badanej, a także sposób komunikacji i budowania relacji “na żywo”. Jeśli jest taka potrzeba, na przykład historia życia osoby badanej, jak i jej sytuacja psychologiczna są bardzo skomplikowane, możliwe jest, że diagnost(k)a zaproponuje spotkanie wstępne z jeszcze jedną osobą (np. psycholożką, psychoterapeutką). W niektórych sytuacjach wskazane będzie również przeprowadzenie wywiadu rozwojowego z rodzicami osoby badanej (tylko za jej zgodą). Wywiad taki pozwala zgromadzić często pogłębione dane dotyczące dzieciństwa, których zwykle osoba badana nie ma lub nie pamięta.

Testy diagnostyczne

W kolejnym kroku osoba badana poproszona jest o wypełnienie arkuszy diagnostycznych (kwestionariuszy) lub uczestniczy w badaniu testowym (w którym realizuje różne zadania).

Diagnoza różnicowa

Następnym etapem procesu identyfikacji jest cykl spotkań z doświadczoną psycholożką/ psychoterapeutką, która dokonuje diagnozy różnicowej. Celem tych spotkań jest potwierdzenie lub wykluczenie obecności różnych kondycji, mogących prezentować się podobnie do spektrum autyzmu lub utrudniać jego identyfikację. Zwykle jest to proces trwający w czasie, który wymaga dużego doświadczenia specjalistki oraz przynajmniej kilku pogłębionych rozmów. Opcjonalne jest również spotkanie oraz wymiana informacji z innymi specjalistkami_ami, z którymi współpracuje osoba badana, np. z jej psychoterapeutką_tą. Jeśli to możliwe, korzystamy również z możliwości analizy filmów oraz dokumentów (opinii, notatek psychologicznych, zaświadczeń medycznych) z wcześniejszego okresu życia.

Spotkanie zespołu diagnostycznego

Po zebraniu tych wszystkich danych dochodzi do spotkania całego zespołu diagnostycznego, podczas którego następuje ich analiza (często poprzedzona licznymi dyskusjami) oraz podjęcie decyzji diagnostycznej.

Spotkanie podsumowujące

Informacja zwrotna przekazywana jest podczas spotkania podsumowującego. Jeżeli osoba badana wyrazi na to zgodę, w spotkaniu tym może uczestniczyć bliska jej osoba, która dobrze ją zna, np. osoba przyjacielska, partnerska lub członkini_ek rodziny. Podczas tego spotkania można zadawać pytania zarówno o wyniki poszczególnych etapów badania, jak również uzyskać informację o możliwych formach wsparcia i pomocy.

Diagnoza spektrum autyzmu u dorosłych
Jestem autystyczny co mogę zrobić dla siebie

Nasz zespół​

CENTRUM WSPIERANIA RELACJI

Zdjęcie Pauliny

Paulina Gołaska-Ciesielska

założycielka Centrum

Założycielka Centrum Wspierania Relacji, fundatorka i prezeska Fundacji Relacyjni, redaktorka naczelna czasopisma „Człowiek i Relacje”. Psycholożka, pedagożka specjalna, badaczka, terapeutka relacyjna. Członkini IARPP (International Association for Relational Psychoanalysis and Psychotherapy), studentka the William Alanson White Institute w Nowym Jorku.

Od ponad 12 lat pracuje z rodzinami z osobami w spektrum autyzmu i/lub niepełnosprawnością w różnorodnych środowiskach edukacyjno-terapeutycznych – przedszkolach, szkołach, gabinecie prywatnym. Prowadzi szkolenia, warsztaty, superwizje, jest wykładowczynią akademicką.

Zdjęcie Mateusza

Mateusz Ciesielski

Wiceprezes Fundacji Relacyjni

W Centrum Wspierania Relacji zajmuje się m.in. sprawami finansowymi i organizacją pracy ośrodka.

Inżynier budownictwa, który z pasją współtworzy duże obiekty mieszkalne i biurowe w Polsce. Pasjonat gór, nart i natury.

Zdjęcie Ewy

Ewa Bartosik

psycholożka

Ukończyła psychologię w ramach specjalności Psychoterapia zaburzeń psychicznych i Psychologia Zdrowia i Choroby na UAM w Poznaniu oraz studia podyplomowe Przygotowania Pedagogicznego dla Psychologów.

Odbyła 2 letni cykl szkoleń z zakresu psychoterapii poznawczo-behawioralnej dzieci i młodzieży oraz zaburzeń psychicznych osób dorosłych w CTPB w Warszawie. Szkoli się w podejściu MBT – psychoterapii opartej na mentalizacji. Ukończyła I i II stopień organizowany we współpracy z Laboratorium Psychoedukacji, Pracownią Humani i Norweskim Instytutem Mentalizacji. W 2023 roku rozpoczyna kurs psychoterapii systemowej.

Od 2016 roku współpracuje ze Szkołą Podstawową „Uniterra”, placówką integracyjną o uprawnieniach szkoły publicznej, realizującą edukację włączającą. Od czerwca 2022 pracuje w Centrum Wspierania Relacji, gdzie prowadzi konsultacje indywidualne i terapię dzieci oraz młodzieży, a także konsultacje dla rodziców.

Zdjęcie Grażyny

Grażyna Kałużyńska

Pedagożka, logopedka, studentka psychologii

Ukończyła pedagogikę (specjalność edukacja elementarna i terapia pedagogiczna) na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza i podyplomowo logopedię na Collegium Da Vinci, obecnie studiuje psychologię na SWPS.

Uczestniczyła w warsztatach z Porozumienia bez przemocy, ukończyła kurs Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, kurs Terapii Ręki i inne rozwijające kompetencje pedagogiczne.

Doświadczenie w pracy z dziećmi zdobywała podczas wolontariatów i staży oraz prowadzenia zajęć grupowych w żłobkach i przedszkolach. Wspiera w uczeniu się.

W Centrum Wspierania Relacji prowadzi zajęcia z terapii ręki i pomaga dzieciom i młodzieży w nauce.

Zdjęcie Justyny

Justyna Kędziora-Antkowiak

psycholożka

Psycholożka, psychoonkolożka, psychoterapeutka w szkoleniu systemowym.

Absolwentka psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończyła Studium Analizy Transakcyjnej (zakończony międzynarodowym Egzaminem 101), Kurs Podstawowy z zakresu psychoterapii systemowej, oraz Kurs Zaawansowany Psychoterapii Systemowej Indywidualnej i Rodzinnej, organizowane przez Wielkopolskie Towarzystwo Psychoterapii Systemowej w Poznaniu, a także Intensywny Kurs Interwencji Kryzysowej, organizowany przez Grupę Interwencji Psychologicznej i Szkoleń ARCAN. Członkini IARPP (Międzynarodowego Towarzystwa Psychoterapii i Psychoanalizy Relacyjnej). Od 12 lat wspiera pacjentów leczonych onkologicznie, pracując jako psycholożka na oddziałach Wielkopolskiego Centrum Onkologii w Poznaniu. Z Centrum Wspierania Relacji związana od 2021 roku.

Jako psychoonkolożka, udziela wsparcia pacjentom i ich rodzinom w trakcie diagnozy, okresu leczenia, a po jego zakończeniu oraz w trakcie rehabilitacji. Pracuje z rodzinami w procesie żałoby. Zajmuje się diagnozą psychologiczną funkcjonowania poznawczego u osób z chorobami OUN.

W kontekście psychoterapeutycznym, pracuje z osobami dorosłymi – indywidualnie lub w parach. Udziela konsultacji rodzicielskich – współpracując ze specjalistami obejmującymi oddziaływaniami diagnostycznymi i terapeutycznymi dzieci. Ma doświadczenie w prowadzeniu grup wsparcia.

Zdjęcie Karoliny

Karolina Dybicz

Kognitywistka

Kognitywistka, terapeutka pedagogiczna, pedagożka specjalna, nauczycielka wspierająca uczniów w spektrum autyzmu, dogoterapeutka, specjalizuje się w pracy terapeutycznej z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, w szczególności w spektrum autyzmu i z niepełnosprawnościami.

Ukończyła kognitywistykę przy Instytucie Psychologii UAM w Poznaniu. Realizowała studia podyplomowe z zakresu przygotowania pedagogicznego, terapii pedagogicznej i pedagogiki specjalnej. Już od czasu studiów pracowała z dziećmi z niepełnosprawnością i wyzwaniami rozwojowymi oraz realizowała liczne praktyki, kursy i szkolenia z tego zakresu, co kontynuuje do dziś w różnych miejscach i formach. Specjalizuje się w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu. Wspomaga uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi na różnych szczeblach nauki (od przedszkola do szkoły podstawowej), prowadzi terapię indywidualną i zajęcia grupowe dla dzieci w różnym wieku. Współprowadzi też warsztaty, szkolenia i spotkania otwarte dla nauczycieli oraz rodziców dzieci oraz młodzieży w spektrum autyzmu, a także grupy rówieśnicze dla dzieci w spektrum.

Realizowała kurs dogoterapii, uzyskując certyfikat terapeuty oraz certyfikację dla swojego psa. Do dziś psie aktywności, kursy, szkolenia oraz psie sporty są jej pasją i inspiracją – także dla życia zawodowego.

Aktualnie jest nauczycielem współorganizującym kształcenie w szkole podstawowej w Gminie Rokietnica oraz terapeutą w Centrum Wspierania Relacji w Poznaniu.

Zdjęcie Julii

Julia Wolska

psycholożka

Psycholożka, absolwentka jednolitych studiów magisterskich na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W trakcie studiów realizowała specjalność kliniczną.

Odbyła szkolenie: „Lęk uogólniony – praca terapeutyczna z pacjentem w nurcie poznawczo-behawioralnym” organizowane przez PSYCHOTESTO CENTRUM PSYCHOLOGICZNE. Brała udział w warsztatach: „Kompetencje kulturowe psychologów” w ramach projektu „UNIWERSYTET JUTRA II – zintegrowany program rozwoju Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu”. Ukończyła kurs „Diagnoza w rodzinie – wybrane konteksty. Systemowe wsparcie osób z niepełnosprawnością intelektualną, w spectrum autyzmu lub z chorobą przewlekłą ” MODUŁ I, II, III, „Wstęp do socjoterapii” i „Pomoc psychologiczna w okresie okołoporodowym” realizowanych przez Edu_Centrum. W 2024 roku brała udział w szkoleniach dotyczących: Bajkoterapii; Kamishibai – metoda projektu orgaznizowanych przez Wydawnictwo TIBUM; a także szkoliła się w Fundacji Sto Pociech z zakresu pracy niedyrektywnej i wzmacniającej autonomię dziecka.

Doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą zdobyła prowadząc zajęcia profilaktyczne (organizowane przez Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Bogucinie) w szkołach w latach 2021-2022. Od 2021 roku udziela się w wolontariacie Akademia Przyszłości, gdzie pracuje indywidualnie z podopieczną. W 2023 roku prowadziła grupy rówieśnicze dla dzieci w wieku 2-3 lata, jak i dla 4-6 latków (i ich rodziców) w ramach Wielkopolskiego Klubu Rodziny w gminie Rokietnica.

W Centrum Wspierania Relacji pracuje z dziećmi i młodzieżą oraz jest członkinią zespołu diagnostycznego (spektrum autyzmu). Współprowadzi grupy rówieśniczej dla dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu. Jest pod stałą superwizją u dr Pauliny Gołaskiej-Ciesielskiej.

Karolina Szymaniak, psycholog, seksuolog

Karolina Szymaniak

Psycholożka

Psycholożka, psychoterapeutka po ukończonym szkoleniu w Zaawansowanej Szkole Psychoterapii Psychodynamicznej i po szkoleniu TSR.

Ukończyła również podyplomowe studia z zakresu Seksuologii Klinicznej na UAM w Poznaniu. Na co dzień pracuje z młodzieżą i dorosłymi, którzy zgłaszają trudności w budowaniu bliskich związków i relacji interpersonalnych, mają zaburzenia nastroju, zaburzenia odżywiania oraz trudności wynikające z pozabezpiecznego stylu przywiązania.

Ze względu na widoczne wśród pacjentów potrzeby oraz zdobyte kwalifikacje, zajmuje się również wsparciem, poradnictwem i diagnozą seksuologiczną.

Swoją pracę seksuologiczną i psychoterapeutyczną poddaje stałej superwizji.

Prywatnie jest miłośniczką trekkingów górskich i gotowania.

Zdjęcie Sandry

Sandra Menesiak

Stażystka

Studentka II roku psychologii. Współprowadzi grupy rówieśnicze oraz konsultacje indywidualne dla dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu oraz ich rodzin.

Doświadczenie zdobywała praktykując w Miejskim Centrum Interwencji Kryzysowej, a także biorąc udział w kursach i warsztatach o tematyce szeroko rozumianego wsparcia psychologicznego dzieci i młodzieży. Angażuje się w prace grantowe realizowane przez Centrum Wspierania Relacji.

Szkoli się w zakresie terapii relacyjnej, członkini IARPP (Międzynarodowego Towarzystwa Psychoterapii i Psychoanalizy Relacyjnej).

Zdjęcie Joanny

Joanna Trybus

Stażystka

Studentka IV roku psychologii jednolitej magisterskiej na Uniwersytecie SWPS w Poznaniu – specjalność kliniczna.

W Centrum Wspierania Relacji współprowadzi grupy rówieśnicze dla dzieci i nastolatków. Jako wolontariuszka od 2020 roku związana z Fundacją FIONA. Współpracuje z Fundacją Podaj Dalej w Koninie. Ukończyła pierwszy stopień szkolenia TSR, obecnie jest w trakcie realizowania kursu zaawansowanego.

Zdjęcie Joanny

Joanna Gajos

Psycholożka

Absolwentka jednolitych studiów magisterskich z psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W trakcie studiów realizowała specjalności „psychologia zdrowia i choroby” oraz „organizacja środowiska uczenia się a specyficzne potrzeby edukacyjne”.

Swoje doświadczenie w pracy z dziećmi zdobywała w trakcie praktyk studenckich w szkole podstawowej oraz wolontariatów, m.in. w Akademii Przyszłości i Programie PROJEKTOR, prowadząc zarówno zajęcia indywidualne, jak i grupowe. Dodatkowo zajmowała również stanowisko wychowawcy kolonijnego na półkoloniach oraz pomocy nauczyciela w szkole specjalnej. Obecnie poza Centrum pracuje również w szkole średniej, co pozwala na poszerzenie perspektywy i bieżące orientowanie się w wyzwaniach, z jakimi mierzą się dzieci i młodzież w systemie edukacji.

Odbyła następujące szkolenia i kursy: „Ogólny kurs pierwszej pomocy i używania AED” realizowany przez Fundację Akceptacja, „Spektrum autyzmu – jak planować skuteczne wsparcie?” przygotowany przez Fundację Prodeste, „Wypuścić emocje, które bolą – praca z nastolatkiem dokonującym samouszkodzeń” prowadzony przez Wielkopolskie Centrum Terapii Par i Rodzin „Diagnoza w rodzinie – wybrane konteksty. Systemowe wsparcie osób w spektrum autyzmu oraz z niepełnosprawnością intelektualną” MODUŁ I, III; „Pozytywna Dyscyplina w praktyce edukacji” oraz „Wstęp do socjoterapii” organizowane przez Edu_Centrum.

Wiedzę teoretyczną z zakresu pracy z dziećmi i młodzieżą w spektrum autyzmu poszerzała na kursie „Growth Through Play System (GPS) ST.1” organizowanym przez Fundację Zrozumieć Autyzm. Umiejętności praktyczne z zakresu pracy terapeutycznej zdobywała na rocznym stażu w Centrum Wspierania Relacji, aktywnie uczestnicząc w spotkaniach z dziećmi, jak również w spotkaniach grupy wsparcia dla rodziców dzieci w spektrum autyzmu.

Aktualnie w Centrum Wspierania Relacji prowadzi spotkania indywidualne dla dzieci i młodzieży, spotkania diagnostyczne pod kątem spektrum autyzmu, konsultacje dla rodziców oraz spotkania grup rówieśniczych.

Zdjęcie Justyny

Justyna Gierewicz

Psycholożka

Absolwentka jednolitych studiów magisterskich na kierunku psychologia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, realizująca specjalność kliniczną. Aktualnie realizuje studia podyplomowe „Przygotowanie Pedagogiczne dla Psychologów” na Uniwersytecie WSB Merito.

W Centrum Wspierania Relacji współprowadzi grupy rówieśnicze dla dziewcząt i chłopców, prowadzi spotkania indywidualne dla dzieci i młodzieży. Zajmuje się diagnozą ADHD. Pracuje również w Publicznym Przedszkolu nr 163. „Baśniowy Zamek” jako nauczycielka współorganizująca kształcenie.

Swoje doświadczenie zdobywała jako wolontariuszka w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym nr. 1 w Klinice Pediatrii, Hemato-Onkologii i Gastroenterologii oraz jako wolontariuszka w Wielkopolskim Centrum Onkologii.

Zrealizowała kursy „Diagnoza ADHD i zaburzeń współwystępujących z zastosowaniem zestawu kwestionariuszy Conners 3”, „Cykl 3 webinarów „Podstawy ADHD”, „Diagnoza w rodzinie – wybrane konteksty. Systemowe wsparcie osób z niepełnosprawnością intelektualną, w spektrum autyzmu lub z chorobą przewlekłą” Moduł I i II oraz „Wstęp do socjoterapii” organizowane przez Edu_Centrum przy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Zdjęcie Magdy

Magdalena Kempińska

Biuro

Chciała być weterynarzem, a została absolwentką UAM w Poznaniu Wydziału Studiów Edukacyjnych o specjalizacji  resocjalizacja. Była ratownikiem wodnym i instruktorem pływania. Przepracowała blisko 20 lat w służbach mundurowych.

Ma adoptowanego psa ze schroniska, lubi pracę w ogrodzie i jazdę na nartach.

Magda łatwo zawiera kontakty z ludźmi dlatego powierzyliśmy jej recepcję. To ona do Was dzwoni, umawia i przekłada spotkania.

Zdjęcie Kasi

Katarzyna Kupczyk-Buchert

Pedagożka specjalna, socjoterapeutka, logopedka

Pedagożka specjalna, socjoterapeutka, logopedka, nauczycielka wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, terapeutka z zakresu terapii ręki. Ukończyła Kurs Kwalifikacyjny z zakresu „Wczesne wspomaganie rozwoju i edukacja uczniów autystycznych”.

Od ponad 12 lat pracuje z dziećmi i młodzieżą w spektrum i/lub niepełnosprawnością, a także innymi wyzwaniami rozwojowymi. Współpracuje ze Stowarzyszeniem ProFuturo, w którym prowadzi terapię indywidualną oraz zajęcia logopedyczne. Swoje doświadczenie zdobywała w takich miejscach, jak poradnia psychologiczno-pedagogiczna, ośrodki rehabilitacyjno-terapeutyczne, szkoły i przedszkola ogólnodostępne. Prowadzi terapię indywidualną, grupową oraz trening umiejętności społecznych.

W Centrum prowadzi konsultacje, współprowadzi zajęcia dla grup rówieśniczych dla dzieci oraz młodzieży w spektrum autyzmu.

Zdjęcie Beaty

Beata Kamieniarz

BIURO

W Centrum Wspierania Relacji zajmuje się płatnościami, kontaktem z pacjentami oraz pomaga w organizacji szkoleń.

Prywatnie mama nastolatka w spektrum autyzmu mocno zaangażowana w jego rozwój i terapię.

Uwielbia taniec, psy
oraz dobrych i tolerancyjnych ludzi :)

Zdjęcie Sary

Sara Sypniewska

Stażystka

Studentka V roku psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Realizuje specjalność Psychoterapia zaburzeń psychicznych oraz Animacja społeczności lokalnych.
Doświadczenie zdobywała jako wolontariuszka w szpitalnym Oddziale dla młodzieży oraz w Centrum Pomocy Dzieciom w Starogardzie Gdańskim. Odbyła roczny staż w Pracowni Psychoterapii i Rozwoju Osobistego HUMANI w Poznaniu. Obecnie odbywa staż w Centrum Wspierania Relacji.
Ukończyła certyfikowane szkolenie 101 z zakresu Analizy Transakcyjnej współorganizowane przez Polskie Towarzystwo Analizy Transakcyjnej. Uczestniczyła w szkoleniu „Interwencja kryzysowa – jak pracować z osobą, którą dotknęła nagła tragedia?” organizowanym przez Szkołę Psychoterapii Dialog oraz „Kompetencje kulturowe psychologów” organizowanym przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończyła kurs „Genogram w praktyce psychologicznej” organizowany przez Edu_Centrum UAM.

Prywatnie adeptka ogrodnictwa i dziewiarstwa, lubi spacery po lesie. W przyszłości marzy o adopcji przynajmniej dwóch psów i kota.

Discó Utazó, Fundacyjny Pies

Discó Utazó

Fundacyjny Pies

Czako, pies terapeutyczny

Czako

Pies terapeutyczny

Redakcja czasopisma

Agnieszka  Warszawa (IIS)

Agnieszka Warszawa (IIS)

Terapeuta zajęciowy, logoterapeuta, konsultant

Dyrektor naukowy i współzałożyciel Institutum Investigationis Scovorodianum – międzynarodowej, niezależnej organizacji badawczo-naukowej oraz Gabinetów IWT (Indywidualne Wsparcie Terapeutyczne). Członek WAPP Support Project Association. Terapeuta zajęciowy, środowiskowy, konsultant Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej, logoterapeuta, specjalista w zakresie wsparcia terapeutycznego osób dorosłych w spektrum autyzmu i ich rodzin. Z wykształcenia również: projektant, plastyk oraz informatyk. Pasjonat m.in. Star Treka i twórczości Stanisława Lema.

Bożena Chrostowska dr (WNS UWM)

Bożena Chrostowska dr (WNS UWM)

Pedagożka, wykładowczyni, badaczka

Doktor nauk humanistycznych, pedagożka, konsultant Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej, wykładowczyni w Katedrze Pedagogiki Społecznej i Metodologii Badań Edukacyjnych Uniwersytetu Warmińsko -Mazurskiego w Olsztynie. Pełni w uczelni funkcję Koordynatora ds. Wsparcia Edukacyjnego Osób w Spektrum Autyzmu. Interesuje się problematyką wykluczenia społecznego, integracji społecznej, spektrum autyzmu, funkcjonowania osób autystycznych i ich rodzin oraz aktywizmu. Współtwórczyni olsztyńskiego artzina „Papierówka”. Wielbicielka włóczęgi, poezji i Natury. Nie może żyć bez Bieszczadów.

Danka Kopeć prof. UAM, dr hab. (WSE UAM)

Danka Kopeć prof. UAM, dr hab. (WSE UAM)

Pedagożka specjalna, badaczka, wykładowczyni

Absolwentka pedagogiki specjalnej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, nauczycielka akademicka- badaczka, pracowniczka Laboratorium Studiów o Niepełnosprawności na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Interesuje się fenomenem niepełnosprawności intelektualnej (przede wszystkim głębokiej intelektualnej wielorakiej niepełnosprawności), relacją i więzią oraz disability studies.

Dorota Dardas dr inż. (IFM PAN)

Dorota Dardas dr inż. (IFM PAN)

Naukowiec-fizyk, pedagog specjalny, mama

Doktor, inżynier, fizyk, oligofrenopedagog. Zafascynowana badaniami nad ciekłymi kryształami (zawodowo) i spektrum autyzmu (prywatnie). Popularyzatorka nauki. Mama dwójki wspaniałych dzieci znajdujących się na dwóch (skrajnych) obliczach spektrum autystycznej neuroróżnorodności. Ambasadorka nauki bez barier.

Grzegorz Iszkuło prof. dr hab. (PAN, UZG)

Grzegorz Iszkuło prof. dr hab. (PAN, UZG)

Naukowiec, nauczyciel akademicki, biolog leśnik

Prof. UZ – biolog, nauczyciel akademicki, badacz. Ojciec trojga dzieci. Najwięcej uczy się od dzieci, szczególnie od córki w spektrum autyzmu.

Katarzyna Pawelczak dr (WSE UAM)

Katarzyna Pawelczak dr (WSE UAM)

Psycholożka, badaczka, wykładowczyni

Psycholożka, pedagożka, badaczka reprezentacji filmowych osób z niepełnosprawnością, pracuje w Laboratorium Studiów o Niepełnosprawności (UAM w Poznaniu). Od wielu lat pełni funkcję opiekuna Koła Naukowego Studentów Pedagogiki Specjalnej Akademicka Grupa Inicjatyw (AGI). Miłośniczka czarnych kotów, kawy i wędrówek. Dostrzega detale, utrwala obrazy i myśli. Kocha ludzi, relacje, życie i …filmy.

Magdalena Hardt doktorantka (WPiK UAM)

Magdalena Hardt doktorantka (WPiK UAM)

Psycholożka, badaczka, mama

Psycholog dziecięcy, badacz. Szczególnie zainteresowana rozwojem dzieci w wieku 0-6 lat oraz ich interakcją z rodzicami. Te obszary zgłębia na studiach doktoranckich (Wydział Psychologii i Kognitywistyki UAM). Wiedzę o nich wprowadza w praktykę w ramach pracy terapeutycznej w Centrum Słowo oraz diagnostycznej w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Prywatnie żona, mama i wielbicielka rozmów.

Marta Wrześniewska-Pietrzak prof. UAM, dr hab. (WFPiK UAM)

Marta Wrześniewska-Pietrzak prof. UAM, dr hab. (WFPiK UAM)

Językoznawca, glottodydaktyk, surdoglottodydaktyk

Językoznawca, glottodydaktyk, surdoglottodydaktyk; wykłada na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM; w pracy badawczej interesuje się przede wszystkim relacją język – człowiek – kultura, z zaciekawieniem przygląda się społeczności g/Głuchych, a także uczniom cudzoziemskim podejmującym naukę w polskich szkołach; pasjonuje się uczeniem języka polskiego jako obcego/ drugiego; opiekun naukowy Koła Naukowego Polonistów Co-lektor, które zajmuje się kwestiami glottodydaktycznymi; na co dzień mama dwójki nastolatków, miłośniczka kawy i spotkań z młodzieżą (też przy kawie).

Michał  T. Handzel dr (IIS)

Michał T. Handzel dr (IIS)

Psycholog, filozof, terapeuta

Kierownik naukowy i współzałożyciel Institutum Investigationis Scovorodianum – międzynarodowej, niezależnej organizacji badawczo-naukowej oraz Gabinetów IWT (Indywidualne Wsparcie Terapeutyczne). Konsultant Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej, psycholog, terapeuta zajęciowy, logoterapeuta, specjalista w zakresie wsparcia terapeutycznego osób dorosłych w spektrum autyzmu i ich rodzin, Philosophical Counselor. Wykładowca na kierunku doradztwa filozoficznego z mentoringiem. Z wykształcenia również: historyk filozofii, historyk idei, etyk. Pasjonat m. in. kultury antycznej, mediewistyki, judaistyki, rosjoznawstwa, ukrainoznawstwa i szermierki japońskiej.

Joanna Szczepaniak

Joanna Szczepaniak

Mama, grafik, początkujący UX designer

Od wielu lat projektuję czasopisma i grafiki użytkowe. Uwielbiam typografię oraz malarstwo Petera Brueghela. Od początku 2023 r. zgłębiam tajniki UX designu. Jestem szczęśliwą żoną, mamą dwóch córek, dlatego moje zainteresowania krążą wokół rodzicielstawa bliskości, NVC oraz pozytywnej dyscypliny. Nie lubię stwierdzenia „nie da się” i zawsze muszę sprawdzić czy rzeczywiście. Zwykle nie chodzę utartymi ścieżkami, raczej pod prąd. W wolnych chwilach gotuję, praktykuję jogę, kocham góry. Zamiast kawy piję yerba mate.

Anna Pęczkowska-Ziętak, mgr (ZSP w Paterku)

Anna Pęczkowska-Ziętak, mgr (ZSP w Paterku)

Nauczyciel wychowania przedszkolnego, mama i żona

Absolwentka 5-letnich studiów magisterskich na kierunku Pedagogika o specjalności Edukacja przedszkolna i terapia pedagogiczna Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz studiów podyplomowych na kierunku Integracja Sensoryczna. Nieustannie podnosząca swoje kompetencje poprzez udział w kursach i szkoleniach pedagogicznych i psychologicznych. Nauczyciel mianowany pracujący w edukacji przedszkolnej, wychowawca jednego z oddziałów Przedszkola w Paterku. Prywatnie mama i żona uwielbiająca spędzanie czasu z rodziną, wspólne podróże, szum morza, mecze piłki nożnej i siatkówki. Najchętniej odpoczywająca w ciszy i spokoju.

Paulina Gołaska-Ciesielska dr (CWR)

Paulina Gołaska-Ciesielska dr (CWR)

Psycholożka, pedagożka specjalna, terapeutka relacyjna

Psycholożka, pedagożka specjalna, terapeutka relacyjna, badaczka. Interesuje się tematyką wspierania rozwoju emocjonalnego i społecznego człowieka. Prowadzi Centrum Wspierania Relacji wraz z działającą przy nim Fundacją RELACYJNI, w ramach którego organizuje konsultacje indywidualne dla dzieci, młodzieży, rodziców i specjalistów oraz szkolenia, warsztaty, grupy spotkaniowe i superwizje. Jej zawodową pasją są relacje. Prywatnie szczęśliwa żona, posiadaczka węgierskiego wyżła i lokalna eko-siła sprzątająca pobliskie lasy.

Maciek Wodziński doktorant (WFiS UMCS)

Maciek Wodziński doktorant (WFiS UMCS)

Filozof, badacz, tata

Jestem filozofem, doktorantem w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych UMCS oraz ojcem dwójki dzieci w spektrum autyzmu, Mai i Aleksa. Moje zainteresowania badawcze ogniskują się na styku filozofii, psychologii i psychiatrii, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii etycznych oraz epistemologii społecznej. Uważam, że uprawianie humanistyki ma sens przede wszystkim, gdy jest zaangażowane, dlatego staram się łączyć pracę naukową z działalnością na rzecz środowiska osób w spektrum autyzmu i szerzej pojętego dobrostanu psychicznego poprzez organizację dyskusji, warsztatów czy popularnonaukowe publikacje.